Letter to Romeo

posted on 14 Dec 2011 00:58 by licenza-rei in Diary
 
 
 
 

คุณเข้ามาพร้อมความงดงามราวกับเช้าวันใหม่ที่ทอแสงระยิบระยับ

 

และจากลาไปพลัน  ฉันมีสิทธิอย่างไร้สิทธิเพียงยืนอยู่จุดเดิมซึ่งไร้จุดยืน

 

ชายเสื้อของคุณที่กำลังพัดไหว  กลิ่นหอมหวานของความสุขวันวานหวนมาให้รู้สึก

 

เมื่อหันมองที่ใบหน้านั้นราวกับอัญมณีที่ถูกเจียระไน 

 

ประกายแสงที่ส่งมาอบอุ่นจนเผลอขยับยิ้ม  ไม่สนใจว่านั่นเป็นความฝันหรือห้วงของมนต์สะกด

 

แสนรักแสนสุกไสวแสนปรารถนา  นี่คือโลกที่ฉันกำลังยืน

 

ได้โปรดพรากเอาความทรงจำที่แสนงดงามนั้นจากไปด้วยเถิด

 

เพราะว่ามันจะไม่เกิดประโยชน์อันใด

 

การกดทับลมหายใจ ไม่ได้สร้างร่องรอยอันใดนอกเหนือจากการจดจำ 

 

อาทิตย์ลับแสงครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนั้น  จงนำอดีตจากไปด้วย 

 

ทุกห้วงสัมผัสของความรู้สึกจงปลิวพัดลอยไป ดุจกลีบดอกไม้ยามต้องสายลม     

 

เพราะความเจ็บปวดที่มากมายนี้ ฉันร่ำร้องขอวิงวอนให้รอยยิ้มนั้นจงถูกลบเลือน

  

หากจะต้องมีชีวิตอยู่อย่างรวดร้าวกับเศษซากที่หลงเหลือไร้ร่องรอยของวิญญาณที่แทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ 

 

 

ฉันไม่อยากมีชะตากรรมแบบนั้น   

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet